Geçmişin Değerli Hatıraları: Antikalar

Antikalar, geçmişin bize bıraktığı en somut hatıralardır. Bir gümüş sürahi bir sofranın, bir tuğralı kılıç bir dönemin, bir çini tabak bir ustanın elini bugüne taşır. Osmanlı topraklarında yüzyıllar boyunca üretilen, kullanılan ve saklanan eşyalar da bu hafızanın en zengin bölümüdür. Topkapı Sarayı'ndaki Kaşıkçı Elması gibi paha biçilmez hazineler müzelerde korunur. Ama Osmanlı'nın izini taşıyan binlerce antika da bugün Anadolu'daki evlerde, sandıklarda, çekmecelerde ve vitrinlerde sessizce durur.

Bu yazıda antikanın ne olduğunu, hangi eşyaların değerli sayıldığını, Osmanlı'nın en ünlü hazinelerini ve evinizdeki eski eşyanın değerini nasıl anlayabileceğinizi anlatıyoruz. Yazının sonunda, elinizde Osmanlı dönemine ait bir eşya varsa bizimle nasıl iletişime geçeceğinizi de bulacaksınız.

Hızlı özet

• Antika, genel kabule göre 100 yılı geçmiş, tarihî ve estetik değer taşıyan eşyadır.

• Değeri yaş tek başına belirlemez. Nadirlik, işçilik, malzeme, kondisyon, köken ve talep birlikte belirler.

• Kaşıkçı Elması gibi müze eserleri paha biçilemez sayılır ve satılık değildir.

• Evlerde bulunan Osmanlı gümüşü, tuğralı eşya, çini, bakır, saat, kitap ve takı değerli olabilir.

• Temizlemeden, onarmadan ve acele etmeden önce uzman görüşü alın.

Antika nedir?

Antika, genellikle en az 100 yıllık, tarihî, kültürel ya da sanatsal değer taşıyan eşyaya verilen addır. Mobilya, tablo, gümüş, bakır, porselen, çini, saat, kitap, halı, mücevher ve silah gibi çok geniş bir yelpazeyi kapsar. Terimin ayrıntılı açıklaması için antika nedir yazımıza bakabilirsiniz.

Yaş önemlidir ama tek ölçü değildir. Yüz yaşını geçmiş her eşya değerli olmaz. Çok sayıda üretilmiş, kondisyonu bozulmuş ya da talep görmeyen eşyaların piyasa değeri düşük kalabilir. Bu konuyu her antika değerli midir yazımızda ele aldık. Yüz yaşından genç ama eski eşyalar için "vintage" ve "retro" terimleri kullanılır. Aradaki farkı eski, retro ve pop art nedir yazımızda anlattık.

Antikaların değerini belirleyen unsurlar

Bir antikanın piyasada ne kadar edeceğini birkaç unsur birlikte belirler. Bir eşyayı değerlendirirken bu unsurların hepsine bakılır.

Yaş

Eşya ne kadar eskiyse ve döneminin özelliklerini ne kadar taşıyorsa, tarihî önemi o kadar artar. Ama yaş, tek başına yeterli sayılmaz. Çok eski ama sıradan bir eşya, daha genç ama nadir bir eşyadan daha düşük fiyatlanabilir.

Nadirlik

Az sayıda üretilmiş, günümüze az sayıda ulaşmış eşyalar daha değerlidir. Seri üretilmiş ve çok sayıda bulunan eşyalarda nadirlik düşüktür. Dikiş makineleri bu konuda iyi bir örnektir, ayrıntısını dikiş makineleri neden antika değildir yazımızda anlattık.

Malzeme

Altın, gümüş, değerli taşlar, kaliteli porselen, ipek ve bakır gibi malzemeler eşyanın temel değerini oluşturur. Malzemenin ayarı, saflığı ve işlenişi önemlidir.

İşçilik ve sanatsal değer

El işçiliği, ince detay, ustalık ve özgün tasarım değeri artırır. İmzalı ya da bilinen bir atölyeye ait eşyalar öne çıkar.

Kondisyon

Kırık, çatlak, eksik parça, kötü onarım ve aşırı temizlik değeri düşürür. Doğal yaşlanma izi (patina) ise çoğu zaman eşyanın kimliğinin parçasıdır ve korunmalıdır.

Köken (provenans)

Eşyanın kimden geldiği, hangi koleksiyonda bulunduğu, hangi sergide gösterildiği gibi bilgiler güven verir. Belgeli ve geçmişi anlatılabilen eşyalar genellikle daha çok ilgi görür.

Talep

Piyasada o tür eşyaya ne kadar alıcı olduğu fiyatı etkiler. Aynı dönemde yapılmış iki eşyadan biri çok aranırken diğeri aranmayabilir. Fiyatların nasıl oluştuğunu antika fiyatları yazımızda anlattık.

Osmanlı antikaları neden bu kadar değerlidir?

Osmanlı İmparatorluğu yaklaşık altı yüz yıl boyunca üç kıtaya yayılan bir coğrafyayı yönetti. Bu coğrafya; İstanbul, Bursa, İznik, Kütahya, Edirne, Anadolu, Balkanlar, Mısır, Şam ve Bağdat gibi merkezlerde farklı zanaat geleneklerini bir araya getirdi. Saray atölyeleri (Nakkaşhane, kuyumcubaşılık, silah ve zırh atölyeleri), çarşı esnafı ve vilayet ustaları, birbirinden farklı ama birbirinden etkilenen bir üslup birikimi oluşturdu.

Bu birikim bugün antika piyasasında Osmanlı antikalarını özel kılan beş özellikle öne çıkar.

• Zanaat çeşitliliği: Gümüş, bakır, tombak, çini, hat, minyatür, dokuma, silah ve mücevher gibi pek çok alanda yüksek işçilik.

• Saray bağlantısı: Tuğra, sorguç, murassa (taş kakma) ve saray atölyesi damgası gibi unsurlar.

• Tarihî bağ: Fermanlar, mühürler, madalyalar ve nişanlar gibi doğrudan tarihle ilişkili eşyalar.

• Nadirlik: Savaşlar, yangınlar, göçler ve zamanla çok sayıda eşya yok olmuştur. Günümüze ulaşanlar azdır.

• Anlatılabilir hikâye: Birçok Osmanlı eşyasının bir hikâyesi, bir sahibi, bir mekânı vardır.

Bu yüzden Osmanlı dönemine ait iyi korunmuş bir eşya, dünya çapında koleksiyonerlerin ilgisini çeker.

Paha biçilmez Osmanlı hazineleri

"Paha biçilmez" ifadesi, bir eşyanın piyasa fiyatını hesaplamanın anlamsız hâle geldiği durumlar için kullanılır. Osmanlı'nın en ünlü hazineleri bu gruptadır. Bunlar müzelerde korunan, devletin ve milletin ortak mirası sayılan eserlerdir ve satılık değildir. Yine de onları tanımak, Osmanlı antikalarının değerini ve nitelik ölçülerini anlamak için çok öğreticidir.

Kaşıkçı Elması

Kaşıkçı Elması, Topkapı Sarayı'nın en ünlü eserlerinden biridir ve dünyanın en büyük elmaslarından sayılır. Armut biçiminde kesilmiş olan taşın ağırlığı 86 karat olarak anılır. Taş, gümüş bir yuvaya yerleştirilmiş ve çift sıra hâlinde dizilmiş 49 adet eski kesim pırlantayla çevrelenmiştir. Bu görünümüyle Topkapı Sarayı Müzesi'nin en değerli tek eserlerinden biri olarak kabul edilir.

Elmasın ağırlığı bazı kaynaklarda farklı verilir. 17. yüzyıldaki bir kayıtta 84 karat geçerken diğer kaynaklarda 86 karat yazılır. Bu fark, metrik karat ile eski karat sistemlerinin farklı kullanılmasına bağlanır. Kaynaklara bakarken bu farkı akılda tutmak gerekir.

Kaşıkçı Elması'nın nasıl Osmanlı hazinesine girdiği kesin olarak bilinmez. Etrafında birçok efsane dolaşır.

• Kaşıkçı hikâyesi: En bilinen anlatıya göre Yenikapı civarında yoksul bir kişi, çöplükte ya da kıyıda parlak bir taş bulur. Taşı bir kuyumcuya götürür ve karşılığında üç kaşık alır. Elmasın adının bu alışverişten geldiği söylenir. Aynı hikâyenin farklı anlatımları vardır. Kimi anlatımlarda taşı bulan kişi kaşıkçıdır, kimi anlatımlarda taşın biçimi kaşık bölümüne benzetilir.

• Napolyon'un annesi hikâyesi: Bir başka anlatıya göre taş, Napolyon'un annesi tarafından 1798'de Preveza'da esir alınan bir Fransız subayın kurtarılması için III. Selim'e gönderildi. Bu hikâyeyi destekleyen tarihsel kanıt bulunmaz ve araştırmacılar tarafından zayıf bulunur.

• Pigot Elması bağlantısı: Bazıları Kaşıkçı Elması'nın, Pigot Elması ile aynı taş olduğunu öne sürmüştür. Pigot Elması'nın daha küçük ve oval olduğu bilindiği için bu iddia genellikle ihtimal dışı görülür.

Müze kayıtlarında IV. Mehmed dönemine ait "Kaşıkçı" adlı bir yüzük taşı geçer, ancak bunun 50-60 karat civarında olduğu, dolayısıyla bugünkü elmas ile aynı olmadığı belirtilir. Kısacası bu taşın tarihi, kayıtlarla netleşmiş bir hikâyeden çok, efsane ve belge karışımıdır.

Elmasın sergilendiği yer zaman zaman değişir. Milli Saraylar'ın açıklamalarına göre taş, Fatih Köşkü'nün restorasyonu sırasında Topkapı Sarayı'nın Dış Hazine bölümünde, silah koleksiyonunun yer aldığı salonda sergilenmiştir. Ziyaret planlıyorsanız güncel sergi yerini müzenin resmî duyurularından kontrol etmenizi öneririz.

Topkapı Hançeri

Topkapı Sarayı'nın bir diğer ünlü eseri Topkapı Hançeri'dir. Üç büyük zümrüt ve elmas süslemeleriyle bilinir. Bilinen anlatıya göre hançer, 1740'lı yıllarda İran Şahı Nadir Şah için hazırlanmış bir hediyeydi, ancak hançer yola çıktığı sırada Nadir Şah'ın öldürülmesi nedeniyle gönderilemedi ve sarayda kaldı. Hançerin kabzasının ucundaki büyük zümrütlerden birinin, içindeki bir saati kapatan kapak olarak tasarlandığı anlatılır. Bu ayrıntı, saray atölyelerinin teknik ve estetik ustalığının iyi bir örneğidir.

Sorguçlar

Sorguç, padişahların sarığına ya da başlığına takılan, tüy ve değerli taşlarla süslü bir takıdır. Osmanlı saray kuyumculuğunun en gösterişli örneklerindendir. Elmas, zümrüt ve yakut gibi taşlarla yapılmış sorguçlar, hem güç hem de itibar göstergesiydi.

Taht, kılıç ve mücevherli saray eşyaları

Topkapı Sarayı'nın Hazine bölümünde altın ve taşlarla bezeli tahtlar, taşlı kılıçlar, murassa kupalar ve mücevherli saatler sergilenir. Bunlar yalnızca zenginliğin değil, saray atölyelerinin ve dönemin zevkinin belgeleridir. Müzede bulunan bu eşyalar, Osmanlı'da bir eşyanın hangi malzeme, işçilik ve niteliklerle "en üst düzey" sayıldığını gösterir.

Fatih Sultan Mehmed'e ve sultanlara ait kaftanlar

Topkapı Sarayı'nda korunan sultan kaftanları, Osmanlı dokumacılığının en seçkin örnekleri arasındadır. Bursa ve İstanbul'da dokunan ipek ve kemha kumaşlar, hem malzeme hem desen bakımından son derece değerlidir. Bu kaftanlar, Osmanlı'da kumaşın bir statü dili olduğunu gösterir.

Müzedeki bu hazineler satılık değildir ve evlerdeki antikalarla doğrudan karşılaştırılamaz. Ama hangi malzemenin, hangi işçiliğin ve hangi nitelikte tasarımın en değerli sayıldığını anlamak için iyi bir kılavuzdur. Şimdi bu ölçüler ışığında, evlerde bulunabilecek Osmanlı antikalarına bakalım.

Hazinenin hikâyesi: Topkapı'dan bugüne

Osmanlı hazinesi, yüzyıllar boyunca fetihler, diplomatik hediyeler, savaş ganimetleri, vergi ve ticaret yoluyla büyüdü. Padişahlar, yabancı elçilerden ve devlet adamlarından armağanlar aldı, saray atölyeleri ise yeni eserler üretti. Topkapı Sarayı, yaklaşık dört yüz yıl boyunca devletin yönetim merkezi ve hazinenin saklandığı yer oldu. 19. yüzyılın ortasında padişahlar Dolmabahçe'ye taşındıktan sonra da Topkapı'daki hazine korunmaya devam etti. Cumhuriyet'in ilk yıllarında saray müzeye dönüştürüldü ve hazine koleksiyonu halka açıldı.

Bugün Topkapı Sarayı Müzesi'ndeki Hazine bölümü, Türkiye'nin en çok ziyaret edilen sergi alanlarından biridir. Burada sergilenen eserler yalnızca değerli taş ve metal toplamı değildir. Aynı zamanda Osmanlı'nın diplomasisini, zevkini, zanaat ağını ve devlet geleneğini anlatan belgelerdir. Bu mirası tanımak, evlerdeki eşyalara bakışımızı da zenginleştirir. Çünkü evimizdeki bir gümüş ibrik ya da bakır tepsi, aynı geleneğin daha sade ama gerçek bir parçasıdır.

Hazineyi anlamak: taş, metal ve işçilikte "en üst seviye" ne demektir?

Müzelerdeki bu eserlere bakınca üç ortak özellik dikkat çeker. İlki, malzemenin kalitesidir. Büyük ve temiz elmaslar, derin renkli zümrütler, yakutlar, saf altın ve yüksek ayarlı gümüş kullanılmıştır. İkincisi, işçiliğin inceliğidir. Taş yuvaları el işi, teller ince, simetri ve oranlar dengelidir. Üçüncüsü ise bütünlüktür. Eserin taşı, metali, süsü ve işlevi birbiriyle uyumludur.

Bu ölçüler, evinizdeki küçük bir yüzüğe ya da gümüş bir kutuya bakarken de işe yarar. Taş büyük olmasa da el işçiliği iyiyse, metal yüksek ayarlıysa ve eşya bütünlüğünü koruyorsa, bu eşyayı özel yapan bir niteliği vardır. Tersine, büyük görünen ama hafif metalden yapılmış, kalıpla basılmış ve renkli camla süslenmiş bir eşya, ilk bakışta gösterişli olsa da düşük değerli kalabilir.

Eski kesim taşlar da önemli bir ayrıntıdır. Osmanlı döneminde ve 19. yüzyılda taşlar çoğunlukla elle kesilirdi. Bu yüzden eski kesim elmaslar, bugünkü makine kesimi taşlardan farklı bir parlama ve oran gösterir. Kaşıkçı Elması'nı çevreleyen eski kesim pırlantalar, bu eski kesim anlayışının bir örneğidir. Bir takıda eski kesim taş görmek, tek başına yeterli değildir ama dönemi anlamak için kıymetli bir ipucudur.

Evlerde bulunabilecek değerli Osmanlı antikaları

Müzelerdeki hazineler elbette ulaşılmazdır. Ama Osmanlı topraklarında üretilen binlerce eşya yüzyıllar boyunca ailelerde kalmış, miras yoluyla bugüne gelmiştir. Aşağıdaki gruplar, evlerde, sandıklarda ve bohçalarda en sık karşılaşılan ve değerlendirmeye değer Osmanlı antikalarıdır.

Tuğralı ve damgalı eşyalar

Tuğra, padişahın imzası ve mührüdür. Osmanlı'da fermanlarda, paralarda, madalyalarda ve bazı resmî eşyalarda kullanıldı. Bir eşyanın üzerinde tuğra bulunması, o eşyanın saray, devlet ya da padişah bağlantısını düşündürür. Tuğralı gümüşler, tuğralı kılıçlar, tuğralı madalyalar, tuğralı saatler ve tuğralı mühürler, koleksiyoncular için ayrı bir ilgi alanıdır.

Ancak tuğra görmek her zaman orijinal ve değerli bir eşya demek değildir. Tuğralı görünen çok sayıda sonradan yapılmış hatıra eşyası, turistik üretim ve taklit vardır. Tuğranın biçimi, işlenişi, malzemesi ve eşyanın genel kalitesi birlikte değerlendirilmelidir. Yalnızca tuğraya bakarak fiyat beklentisi oluşturmak yanıltıcı olabilir.

Osmanlı gümüşleri

Osmanlı gümüşçülüğü yüzyıllar boyunca zengin bir gelenek oluşturdu. Su ibrikleri, leğenler, şerbet takımları, tepsiler, kemerler, kutular, tütün kabı ve tespih parçaları gümüşten yapıldı. Ayrıca kemer tokaları, bilezikler ve künyeler gibi giyim eşyaları da gümüş işçiliğinin parçasıdır.

Osmanlı gümüşlerinde değeri belirleyen unsurlar şunlardır.

• Gümüşün ayarı ve damgaları. Osmanlı'da kullanılan tuğralı ya da usta damgalı eşyalar ayrıca incelenir.

• Telkari, savat, kabartma, niello (siyah kakma) ve oyma gibi işçilik teknikleri.

• Eşyanın ağırlığı, biçimi ve bütünlüğü.

• Sonradan yapılan lehim, onarım ve parlatma izleri.

Gümüş eşyalar için ayrıntılı bilgi antika gümüş sayfamızda bulunur. Gümüşü kendi başınıza parlatmayın. Aşındırıcı temizlik patinayı, damgaları ve ince işçiliği zedeler.

Telkari ve filigran işi eşyalar

Telkari, ince gümüş ya da altın tellerin bükülüp lehimlenmesiyle yapılan bir tekniktir. Anadolu'da Mardin, Midyat ve Trabzon gibi merkezlerde yüzyıllardır sürdürülür. Telkari bilezikler, küpeler, kutular ve tepsiler hem dönem hem de işçilik açısından değerlendirilir. Yeni üretim telkari çok yaygın olduğu için, eski ve yeni arasındaki farkı anlamak önemlidir. Eski parçalarda el işçiliği izi, doğal aşınma ve düzensizlikler görülebilir.

Osmanlı bakırları ve tombaklar

Bakır, Osmanlı mutfağında ve evinde en yaygın metaldi. Kazanlar, sahanlar, tepsiler, güğümler, sürahiler, leğenler ve semaverler bakırdan yapıldı. Bunların içlerinin kalaylanması geleneksel bir uygulamaydı. Bakır eşyalarda dövme işçilik, kalay izleri, usta damgaları ve süsleme değerlendirmeye alınır.

Tombak ise altın kaplamalı bakırdır ve Osmanlı'da hem saray hem de bürokrasi çevrelerinde hediye ve prestij eşyası olarak yaygındı. Tombak vazolar, ibrikler ve kutular koleksiyonlarda aranır. Bakır ve tombak eşyalar için antika bakır sayfamıza bakabilirsiniz. Rus ve Osmanlı çay kültürünün ortak ürünü olan semaver için semaver tarihi ve ünlü Rus semaver üreticileri yazımızı okuyabilirsiniz.

İznik, Kütahya ve Çanakkale seramikleri

İznik çinileri, 15. yüzyıldan 17. yüzyıla kadar Osmanlı sanatının en tanınmış ürünleri arasında yer aldı. Lale, karanfil, sümbül ve gül gibi motifler, canlı renkler ve parlak sır, İznik'in simgesidir. Kütahya seramikleri ise 18. yüzyıldan itibaren öne çıktı. Çanakkale seramikleri de ayrı bir geleneği temsil eder.

Seramik ve çini eşyalar çok kırılgandır ve taklitleri çoktur. İznik adıyla satılan bir tabağın gerçekten İznik üretimi olup olmadığı, kil, sır, desen ve yaşlanma izleri birlikte değerlendirilerek anlaşılır. Çini ve porselen eşyaların değerlendirilmesinde bir uzmandan görüş almak önemlidir.

Yıldız Porselenleri

Yıldız Porselen Fabrikası, II. Abdülhamid döneminde (1890'lı yıllarda) kuruldu. Bu fabrikada üretilen porselenler, Osmanlı saray porselenciliğinin son dönem örnekleri sayılır. Tuğra ve fabrika damgası taşıyan Yıldız porselenleri, koleksiyonerlerin ilgi duyduğu bir gruptur. Parçalar arasında vazolar, tabaklar, fincanlar ve süs eşyaları bulunur. Çatlak, kırık ya da onarım izi değeri belirgin biçimde etkiler.

Hereke halıları ve dokumalar

Hereke Fabrika-i Hümayunu 1840'lı yıllarda kuruldu ve saray için ipek ve yün halılar, kumaşlar dokudu. Hereke halıları, ince dokuma, yüksek düğüm sıklığı ve zengin desenleriyle tanınır. Anadolu'nun farklı yörelerinde dokunan halılar, kilimler ve sedirler de Osmanlı dokuma geleneğinin parçalarıdır. Bursa ipeği, kemha ve işlemeli kumaşlar da antika piyasasında ilgi görür.

Halıların değerlendirmesinde yaş, dokuma yeri, düğüm sıklığı, malzeme (ipek, yün, pamuk), boya ve kondisyon belirleyicidir. Güve, aşınma ve kötü onarım değeri düşürür.

Hat levhaları, yazma eserler ve kitaplar

Osmanlı'da hat sanatı, sanat dallarının en saygın olanlarındandı. Hat levhaları, murakkalar, Kur'an-ı Kerim nüshaları, divanlar ve el yazması eserler, hem sanatsal hem tarihî değer taşır. Basma kitaplar, eski harfli (Osmanlıca) kitaplar, gravürlü seyahatnameler ve haritalar da koleksiyon konusudur.

El yazması eserler, çoğu zaman kültürel miras kapsamında değerlendirildiği için ayrıca hassasiyet gerektirir. Bu tür eserlerin satışında yasal sorumluluklar bulunabilir (aşağıdaki bölüme bakınız). Kitap kategorimiz için antika kitap sayfamıza göz atabilirsiniz. Minyatür sanatı için 17. yüzyıl Osmanlı minyatürü yazımızı okuyabilirsiniz.

Osmanlı silahları ve zırhları

Kılıçlar, yataganlar, hançerler, kamalar, tabancalar, tüfekler, miğferler ve kalkanlar Osmanlı silah geleneğinin parçasıdır. Şam çeliği ve Hint çeliği gibi pek çok malzeme kullanıldı. Gümüş ya da altın kakmalı, tuğralı ve kabzasında taş süsleme bulunan silahlar özellikle aranır.

Silahların satışı ayrıca yasal düzenlemelere tabi olabilir. Elinizde eski bir silah varsa satış öncesinde bu konuda bilgi almanızı öneririz.

Madalyalar, nişanlar ve sikkeler

Osmanlı madalyaları, nişanları ve sikkeleri hem tarih hem koleksiyon açısından ilgi görür. Mecidiye, Osmanlı Nişanı ve Liyakat madalyaları gibi örnekler, devlet töreninin ve askerî tarihin izlerini taşır. Osmanlı altın ve gümüş sikkeleri de koleksiyonerler arasında aranır. Sikkenin padişahı, darphanesi, yılı ve kondisyonu fiyatı belirler.

Osmanlı saatleri ve cep saatleri

Osmanlı topraklarında Avrupa saatleri yaygın kullanıldı. Cep saatleri, masa saatleri ve duvar saatleri üzerinde Osmanlı rakamları ya da tuğra bulunan örnekler vardır. Bu tür saatler "alaturka" kadran ile ayrı bir koleksiyon grubunu oluşturur. Mekanizmanın çalışması, kasanın malzemesi, kadranın durumu ve markası değeri belirler. Saat kategorimiz için antika saat sayfamıza bakabilirsiniz.

Osmanlı mücevherleri

Osmanlı mücevheratı, saray zevkini ve Anadolu geleneğini bir arada taşır. Zümrüt, yakut, elmas, inci ve firuze gibi taşlarla süslü yüzükler, küpeler, kolyeler, broşlar ve bilezikler bu gruba girer. Murassa (taş kakma) ve minecilik, Osmanlı kuyumculuğunun karakteristik unsurlarıdır. Mücevherlerde taşın cinsi, kesimi, ayarı, el işçiliği ve döneme ait bir üslup taşıması önemlidir. Takının genel tarihçesi için takının tarihi yazımıza, mücevher kategorimiz için antika mücevher sayfamıza bakabilirsiniz.

Tablolar ve Osmanlı dönemi ressamlar

Osmanlı'nın son yüzyılında Batı tarzı resim yaygınlaştı. İstanbul'u, Boğaz'ı, saray ve sokak sahnelerini konu alan tablolar bugün antika piyasasında aranır. Osman Hamdi Bey gibi tanınmış ressamların yanı sıra pek çok ressam bu dönemde eser verdi. Farklı kökenlerden ressamlar için Osmanlı dönemi Ermeni ressamlar yazımıza bakabilirsiniz. Daha genel bir bakış için çağdaş Türk resim sanatının gelişimi yazımızı okuyabilirsiniz. Tablo kategorimiz için antika resim sayfamıza göz atabilirsiniz.

Osmanlı mobilyası ve ahşap işçiliği

Sedefli ve sedef kakmalı mobilyalar, Osmanlı'da hem saray hem de konaklarda kullanılan prestijli eşyalardır. Sandıklar, rahleler, Kur'an kutuları, sedef kakmalı taburelar ve oyma çerçeveler bu grubun örneğidir. Ahşap işçiliğinde ceviz, abanoz ve gül ağacı gibi malzemeler, sedef ve fildişi kakmalar kullanıldı. Ahşap eşyaların kondisyonu çok önemlidir. Böcek yenikleri, çatlak ve kötü onarım değeri düşürür.

Gündelik hayattan antikalar: kahve, hamam ve sofra eşyaları

Osmanlı'nın gündelik hayatı da antika piyasasına zengin bir eşya çeşitliliği bıraktı. Kahve kültürü, bu alanın en güçlü başlıklarından biridir. Cezveler, kahve değirmenleri, zarflar (fincan tutucular), fincan takımları, kahve sinileri ve kahve kutuları, bakır, pirinç, gümüş ve porselenden yapıldı. Özellikle gümüş ya da yaldızlı zarflar, ince porselen fincanlarla birlikte takım hâlinde bulunduğunda daha çok ilgi görür.

Hamam kültürü de ayrı bir eşya grubu yarattı. Hamam tasları, nalınlar, peştamallar, gümüş ve bakır tas takımları, sedef kakmalı nalınlar, işlemeli havlular ve bohça takımları, evlerde en çok saklanan eşyalar arasındadır. Gelin hamamı ve düğün gelenekleriyle bağlantılı takımlar, ailelerde özenle korunduğu için bugün hâlâ bulunur.

Sofra kültürü ise tepsiler, sinilar, şerbet kaseleri, kaşıklar, çatal bıçak takımları, ibrikler, gülabdanlar (gülsuyu şişeleri) ve buhurdanlıklar gibi birçok eşya bıraktı. Ahşap oyma kaşıklar, gümüş ya da sedef saplı kaşıklar ve tütün kutuları koleksiyon konusudur. Tespihler de değerlendirilmeye değer bir gruptur. Kehribar, sedef, abanoz, gümüş ve mercan gibi malzemelerle yapılan tespihlerde, malzemenin gerçekliği ve işçilik belirleyicidir.

Tütün ve kahve kültürüyle bağlantılı nargileler, çubuklar ve lüleler de Osmanlı'dan günümüze ulaşan eşyalardır. Lüleler, yani pipo başlıkları, pişmiş toprak ve meerschaum gibi malzemelerden yapılmıştır. Gümüş ve yaldız süslemeli çubuklar, özellikle saray çevresi için hazırlanan parçalar arasında yer alır.

Zanaat merkezleri: eşya nereden gelir?

Osmanlı'da bir eşyanın nerede üretildiği, hem kalitesini hem de değerini etkiler. İstanbul, saray atölyelerinin ve çarşı esnafının merkeziydi. Gümüş, altın, tombak ve mücevher işçiliği özellikle burada gelişti. Bursa, ipek dokumacılığı ve kemha ile ünlüydü. İznik, 15. yüzyıldan itibaren çini ve seramiğin merkeziydi. Kütahya, 18. yüzyıldan sonra çini ve seramikte öne çıktı. Edirne, bakır, sedef ve ahşap işlerinde ve el yazması geleneğinde önemli bir merkezdi. Mardin ve Midyat, telkari ve gümüş işlerinde; Trabzon ise hasır ve telkari takılarda tanınır. Kayseri, Konya, Uşak ve Gördes halı ve kilim dokumacılığıyla bilinir. Şam, Halep, Kahire ve Bağdat gibi merkezler de Osmanlı coğrafyasında şam işi, sedef kakma ve bakır işlerinde öne çıktı.

Bu merkezlerin bir kısmı hâlâ üretime devam etmektedir. Bu yüzden eski ve yeni üretimi ayırt etmek, antika değerlendirmesinde önemli bir adımdır.

Osmanlı'nın hazine koleksiyonlarından ilham: neden bu eşyalar aranır?

Osmanlı antikalarının aranmasının birkaç nedeni vardır. İlki, estetiktir. Osmanlı süsleme sanatı, lale, karanfil ve sümbül gibi motiflerle ve zarif çizgilerle hem Türkiye'de hem dünyada ilgi görür. İkincisi, tarihî bağdır. Bir eşyayı elinde tutmak, o dönemin hayatına dokunmak gibidir. Üçüncüsü, nadirliktir. Yüzyıllar içinde birçok eşya kaybolmuş ya da yok olmuştur. Dördüncüsü, yatırım ve koleksiyon değeridir. Doğru seçilmiş, belgeli ve iyi durumdaki eşyalar zaman içinde değerini koruyabilir. Ancak bu konuda garanti vermek mümkün değildir. Fiyatlar talebe ve piyasaya göre değişir.

Müzelerdeki hazineler gibi uç noktalardaki eserler paha biçilmezdir. Ama evlerdeki Osmanlı antikalarının çoğu, sıradan ve düşük fiyatlıdan, yüksek değerliye kadar çok geniş bir aralıkta yer alır. Elinizdeki eşyanın hangi grupta olduğunu anlamanın tek yolu, onu doğru değerlendirmektir.

Mirasla gelen eşyalar: duygusal değer ve piyasa değeri

Evlerdeki Osmanlı eşyalarının çoğu miras yoluyla gelir. Bir bohça, bir gümüş kemer, bir sedef kakmalı sandık ya da bir eski saat, çoğu zaman bir aile hikâyesinin parçasıdır. Bu eşyaların duygusal değeri, piyasa değerinden bağımsızdır. Piyasa değeri, eşyanın dönemi, malzemesi, nadirliği ve kondisyonuyla ilgilidir. Duygusal değer ise sizin ve ailenizin ona yüklediği anlamdır. İkisi birbirine eşit olmak zorunda değildir.

Miras eşyalarla ilgili karar verirken önce eşyanın hikâyesini yazıya dökmenizi öneririz. Kimin olduğunu, nereden geldiğini, ne zaman ve nasıl kullanıldığını not edin. Bu bilgi, hem eşyanın kökenini destekler hem de ailenin hafızasını korur. Eşyayı satmaya karar verseniz bile bu notları saklamak değerlidir. Birden fazla mirasçı varsa, kararı birlikte almak ve herkesin onayını yazılı hale getirmek, sonradan çıkabilecek anlaşmazlıkları önler.

Bazen bir eşyayı saklamak, bazen onu bir koleksiyoncuya ya da uzmana devretmek daha doğru olur. Hangisinin sizin için uygun olduğunu, eşyanın değerini öğrendikten sonra daha rahat karar verebilirsiniz.

Antika almak yatırım mıdır?

Antika, çoğu insan için önce bir tutkudur, sonra bir yatırım. Doğru seçilmiş, belgeli ve iyi korunmuş eşyalar zaman içinde değerini koruyabilir ve hatta artabilir. Ama bu bir garanti değildir. Antika piyasası modaya, talebe, ekonomik koşullara ve koleksiyonerlerin ilgisine göre değişir. Bir dönemde çok aranan bir kategori, başka bir dönemde ilgi kaybedebilir.

Yatırım amacıyla antika alacaksanız şunlara dikkat edin. Nadir ve kondisyonu iyi eşyalara yönelin. Belge ve köken bilgisi olan parçaları tercih edin. Taklit riski yüksek kategorilerde uzman görüşü alın. Eşyayı doğru koşullarda saklayın. Ve en önemlisi, ihtiyaç duyabileceğiniz parayı bir antikaya bağlamayın. Antikalar çoğu zaman hızlı nakde çevrilebilen varlıklar değildir.

Sık yapılan hatalar

Osmanlı antikalarıyla ilgili en sık görülen hatalar şunlardır.

• Aşırı temizlik: Gümüşü ve bakırı parlatarak patinayı ve damgayı yok etmek.

• Tuğraya aşırı güvenmek: Tuğra gördüğü için eşyanın saraydan geldiğini varsaymak.

• Efsaneye inanmak: Her eski eşyayı "padişah hediyesi" ya da "saraydan çıkma" olarak düşünmek.

• Tek görüşle yetinmek: Yüksek değerli olabilecek eşyada yalnızca bir kişinin fikrini almak.

• Acele satış: İlk gelen teklifi, değeri öğrenmeden kabul etmek.

• Parçaları dağıtmak: Takımları, kutuları ve belgeleri birbirinden ayırmak.

• Kondisyonu gizlemek: Hasarı saklamaya çalışmak. Dürüstlük, güvenilirliği artırır.

Bu hataların çoğu, eşyayı satmadan önce kısa bir değerlendirme yaptırarak önlenebilir.

Elinizdeki eşyanın Osmanlı dönemine ait olduğunu nasıl anlarsınız?

Aşağıdaki ipuçları, bir eşyanın dönemi hakkında fikir verir. Hiçbiri tek başına yeterli değildir, birlikte değerlendirilmelidir.

• Yazı ve damga: Osmanlıca yazı, tuğra, Hicri tarih, usta ve çarşı damgaları dönemi gösterebilir. Hicri takvim, Miladi takvimden farklıdır ve dönüştürme gerektirir.

• Malzeme: Gümüş ayarı, kalay, bakırın dövme izi, taşların el kesimi gibi unsurlar.

• İşçilik: El işçiliği izleri, düzensizlikler, birleşim yerleri ve ince detaylar.

• Patina ve yaşlanma: Doğal, eşit ve derin yaşlanma izleri. Yeni parlatılmış ya da yapay eskitilmiş yüzeyler şüphe uyandırır.

• Üslup ve motif: Lale, sümbül, karanfil, rumi, hatayi ve geometrik motifler Osmanlı süslemesinin tipik unsurlarıdır.

• Köken bilgisi: Eşyanın ailede nasıl kaldığı, kimden geldiği ve hangi şehirden geldiği.

Elinizdeki eşyanın antika olup olmadığını anlamak için elimdeki eşya antika mı yazımızı da okuyabilirsiniz.

Hangi Osmanlı eşyaları daha çok ilgi görür?

Fiyat vermek, eşyayı görmeden doğru değildir. Ama koleksiyon piyasasında hangi özelliklerin ilgiyi artırdığını genel olarak söyleyebiliriz.

Saray bağlantısı olan ya da belgelenebilen eşyalar çoğu zaman öne çıkar. Tuğra, saray atölyesi damgası ve resmî kayıt gibi unsurlar bu bağlantıyı destekler. Yüksek ayarlı gümüş, altın ve değerli taş içeren, el işçiliği yüksek eşyalar da ilgi görür. Çok sayıda üretilmiş sıradan eşyalar ise genellikle daha düşük fiyatlıdır.

Kondisyonu çok iyi, parçaları eksiksiz ve orijinal hâlini koruyan eşyalar, hasarlı ya da onarılmış benzerlerine göre daha değerlidir. Takım hâlinde bulunan eşyalar, tek parçaya göre çoğu zaman daha çok ilgi görür. Bilinen bir ustaya, atölyeye ya da şehre bağlanabilen eşyalar da değer kazanır. Son olarak, anlatılabilir bir hikâyesi ve belgesi olan eşyalar, güven verdiği için piyasada daha rahat değerlendirilir.

Bu ölçütlerin hiçbiri tek başına belirleyici değildir. Bir eşyanın gerçek değeri, bunların bir arada değerlendirilmesiyle ortaya çıkar. Elinizdeki eşyanın hangi ölçütleri taşıdığını bizimle birlikte öğrenebilirsiniz.

Sahte ve taklit Osmanlı eşyalarına karşı dikkat edilmesi gerekenler

Osmanlı antikaları değerli olduğu için taklidi de çoktur. Özellikle tuğralı, Osmanlıca yazılı, "Osmanlı hatırası" olarak satılan birçok eşya yeni üretimdir. Şu durumlarda dikkatli olun.

• Eşya çok parlak, kusursuz ve yeni görünüyorsa.

• Tuğra ya da yazı fazla düzgün, makine basımı gibi duruyorsa.

• Malzeme ağırlığı ve dokusu beklentiden farklıysa.

• Fiyat gerçek olamayacak kadar düşük ya da yüksekse.

• Satıcı eşyanın kökeni hakkında net bilgi veremiyorsa.

• "Müzelik", "paha biçilmez" ya da "tek örnek" gibi abartılı ifadeler kullanılıyorsa.

Aynı dikkat, satış yaparken de geçerlidir. Elinizdeki eşyayı değerinin altında satmamak için antika satarken aldanmayın rehberimizi okumanızı öneririz.

Osmanlı antikalarında yasal çerçeve: neye dikkat etmelisiniz?

Türkiye'de kültür varlıklarının korunması, ayrı bir kanunla düzenlenir. Bu çerçevede bazı eserlerin tescil edilmesi, satışlarının izne tabi olması ya da yurtdışına çıkarılmasının yasaklanması söz konusu olabilir. Özellikle arkeolojik buluntular, el yazması eserler, tescilli kültür varlıkları ve bazı silahlar bu kapsamda değerlendirilebilir. Konunun ayrıntıları ve güncel hükümleri değişebildiği için, bu yazıda hukuki tavsiye vermiyoruz. Elinizdeki eşyanın tescilli ya da özel izne tabi olabileceğinden şüphe ediyorsanız, satıştan önce ilgili müze müdürlüğüne ya da yetkili kuruma danışın.

Ev ve aile mirası olarak gelmiş gümüş, bakır, porselen, tablo, saat, mobilya ve mücevher gibi eşyalar genel olarak serbestçe değerlendirilebilen gruplardadır. Yine de şüphe duyduğunuz durumlarda bize yazın. Eşyanın hangi gruba girdiğini birlikte değerlendirebiliriz.

Antikanızı korumanın altın kuralları

Bir antikanın değeri, onu nasıl sakladığınıza da bağlıdır. Aşağıdaki kurallar çoğu eşya için geçerlidir.

Temizlemeyin, parlatmayın

Antika eşyalarda yapılan en yaygın hata, aşırı temizliktir. Gümüşü parlatmak, bakırı ovmak, porseleni sert sabunla yıkamak ya da tabloyu nemli bezle silmek değer kaybına yol açabilir. Patina, damga ve yaşlanma izleri eşyanın kimliğinin parçasıdır. Yumuşak ve kuru bir bezle toz almak çoğu durumda yeterlidir.

Onartmayın, boyatmayın

Kırık bir parçayı yapıştırmak, çatlak bir eşyayı doldurmak ya da eski bir mobilyayı boyatmak, orijinalliği bozabilir. Onarım gerekiyorsa önce bir uzmana sorun. Kötü onarım, bazen eşyanın değerini yarıdan fazla düşürür.

Doğru ortamda saklayın

Nem, doğrudan güneş ışığı, aşırı sıcak ve ani ısı değişimleri antikalara zarar verir. Tablolar, halılar, kitaplar, kumaşlar ve ahşap eşyalar bu etkilere karşı özellikle hassastır. Gümüş eşyaları kuru ve kapalı bir ortamda saklayın. Kitapları dik ve havadar bir yerde tutun.

Parçaları bir arada tutun

Bir takımın tüm parçaları, bir saatin kutusu ve belgeleri, bir mücevherin kutusu ve faturası, bir kitabın kabı ve sayfaları değerini artırır. Eksik parçaları atmayın.

Belgeleri saklayın

Eşyanın kimden geldiğini, nereden alındığını, eski faturaları, fotoğrafları ve notları saklayın. Bu bilgi, eşyanın kökenini ve güvenilirliğini destekler.

Elinizdeki eşyayı doğru fotoğraflamak

Eşyanın değerlendirmesi fotoğraflarla başlar. İyi fotoğraf, hızlı ve doğru bir değerlendirme için çok önemlidir.

• Eşyayı gün ışığında ve sade bir zeminde çekin.

• Ön, arka, yan ve üst yüzleri ayrı ayrı fotoğraflayın.

• Damga, imza, tuğra, yazı ve seri numaralarını yakından çekin.

• Hasarı, çatlağı ve onarım izlerini saklamayın, onları da gösterin.

• Eşyanın boyutlarını (en, boy, yükseklik) ve ağırlığını not edin.

• Eşyayla birlikte gelen kutu, belge ya da aksesuarları da fotoğraflayın.

• Filtre ya da düzenleme kullanmayın.

Bu bilgilerle eşyanın dönemi, malzemesi ve değeri hakkında çok daha net bir ön değerlendirme yapabiliriz.

Değerlendirme ve satış süreci nasıl işler?

Eşyanızı satmak isteyip istemediğinize siz karar verirsiniz. Süreç genel olarak şöyle işler.

• Fotoğraf gönderin: Eşyanın fotoğraflarını WhatsApp'tan ya da satış formundan bize iletin.

• Ücretsiz ön değerlendirme: Eşyanın dönemi, malzemesi, kondisyonu ve piyasa ilgisi hakkında görüş bildiririz.

• Yerinde ya da fotoğrafla ekspertiz: Gerekirse eşyayı yerinde inceleriz.

• Teklif ve gerekçesi: Fiyat teklifimizi ve gerekçesini açıkça anlatırız.

• Karar sizin: Teklifi kabul etmeniz zorunlu değildir.

• Aynı gün nakit ödeme: Teklifi kabul ederseniz ödemeyi aynı gün nakit yaparız.

Eşyanızı satıp satmama konusunda acele etmeyin. Değerini öğrenmek ücretsizdir ve satış yükümlülüğü doğurmaz.

Evinizdeki Osmanlı antikalarını satmadan önce

Birçok aile, miras kalan eşyaları yıllarca sandıkta saklar. Bu eşyaların değerini bilmek, hem gelecekte karar vermek hem de doğru fiyatla işlem yapmak için önemlidir. Satmayı düşünüyorsanız şu noktalara dikkat edin.

• Acele etmeyin: İlk gelen teklifi kabul etmeden önce eşyanın değerini öğrenin.

• Birden fazla görüş alın: Özellikle yüksek değerli olabilecek eşyalarda farklı uzmanların görüşünü almak makuldür.

• Fiyatın gerekçesini sorun: Teklif veren kişi fiyatı neye dayandırdığını açıklayabilmelidir.

• Eşyayı temizlemeyin ya da onartmayın: Bu, değeri düşürebilir.

• Kimlik ve yetki: Eşyanın sahibi olduğunuzu ve satış yetkinizi doğrulayın. Miras kalan eşyalarda diğer mirasçıların rızası gerekebilir.

• Yazılı not alın: Satış yapılırsa, eşyanın tanımını ve bedelini içeren bir belge isteyin.

Bu konuda daha fazla bilgi için antika satarken aldanmayın yazımıza bakabilirsiniz.

Antika koleksiyonuna nereden başlanır?

Antikalara ilgi duyuyorsanız ve koleksiyon yapmak istiyorsanız birkaç öneri paylaşalım. İlk olarak bir alan seçin. Gümüş, saat, tablo, kitap ya da çini gibi bir dalda uzmanlaşmak, hem öğrenmeyi hem de doğru alım yapmayı kolaylaştırır. İkinci olarak okuyun. Katalogları, müze sergilerini ve uzman yazılarını takip edin. Üçüncü olarak, küçük ve güvenilir alımlarla başlayın. Çok pahalı bir eşyayı ilk alımda satın almak yerine kondisyonu iyi, belgeli ve makul fiyatlı parçalarla deneyim kazanın. Dördüncü olarak, satın aldığınız her eşyanın kökenini ve belgelerini saklayın.

Koleksiyonculuk hem bilgi hem sabır işidir. Aldanmamak için de elimdeki eşya antika mı yazımızdaki kontrol listesinden yararlanabilirsiniz.

İstanbul ve İzmir'de antika değerlendirme

Biz İstanbul ve İzmir'de eşyanın bulunduğu yere gelerek ekspertiz yapıyoruz. İstanbul'da Osmanlı döneminden kalma eşyalar özellikle eski ailelerin evlerinde ve köşklerde sıkça bulunur. İzmir'de ise Levanten ve Rum-Ermeni ailelerinden kalma Avrupa kökenli eşyalar sık görülür. Bölgenize ait bilgi için İstanbul antikacılar ve İzmir antikacılar sayfalarına bakabilirsiniz.

Osmanlı antikanızın değerini öğrenmek ister misiniz?

Evinizde Osmanlı dönemine ait bir gümüş, bakır, saat, tablo, kitap, mücevher ya da mobilya varsa değerini bizimle öğrenebilirsiniz. Eşyanın net fotoğraflarını, damga ve yazılarıyla birlikte WhatsApp'tan gönderin. Ekspertiz ücretsizdir ve satış kararı tamamen size aittir. Satmak isterseniz antikamı satmak istiyorum sayfasındaki formu doldurabilir ya da 0542 608 78 76 numaralı hattımızdan bize ulaşabilirsiniz. Teklifimizi kabul ederseniz ödemeyi aynı gün nakit yaparız.

Sıkça sorulan sorular

Antika nedir ve kaç yaşında olmalıdır?

Antika, genel kabule göre en az 100 yıllık, tarihî, kültürel ya da sanatsal değer taşıyan eşyadır. Yaş tek başına yeterli değildir. Nadirlik, işçilik, kondisyon ve talep de değeri belirler.

Kaşıkçı Elması nerede sergilenir?

Kaşıkçı Elması, Topkapı Sarayı Müzesi'nde sergilenir. Sergilendiği salon restorasyon gibi nedenlerle zaman zaman değişebilir. Ziyaret etmeden önce müzenin güncel duyurularına bakmanızı öneririz.

Kaşıkçı Elması kaç karattır?

Genellikle 86 karat olarak anılır. Bazı eski kayıtlarda 84 karat geçer. Bu farkın, metrik ve eski karat sistemlerinin farklı kullanılmasından kaynaklandığı belirtilir.

Kaşıkçı Elması neden bu isimle anılır?

Elmasın adının nereden geldiğine dair en bilinen anlatı, bir kişinin taşı üç kaşık karşılığında verdiği hikâyesidir. Bu ve benzeri anlatılar efsane niteliğindedir ve kesin olarak doğrulanmış değildir.

Kaşıkçı Elması satılık mıdır?

Hayır. Kaşıkçı Elması ve Topkapı Sarayı'ndaki diğer eserler devletin ve milletin ortak mirasıdır. Satılık değildir.

Evimdeki Osmanlı eşyası değerli olabilir mi?

Evet, olabilir. Tuğralı gümüşler, çini ve porselenler, tombaklar, silahlar, madalyalar, saatler, hat levhaları ve mücevherler değerli olabilir. Ama her eski eşya değerli değildir. Değeri ancak doğru bir ekspertiz gösterir.

Tuğra gören her eşya orijinal midir?

Hayır. Tuğralı görünen çok sayıda sonradan yapılmış hatıra eşyası ve taklit vardır. Tuğranın işlenişi, malzemesi ve eşyanın genel kalitesi birlikte değerlendirilmelidir.

Antikamı satmadan önce temizlemeli miyim?

Hayır. Temizlik ve parlatma patinayı, damgaları ve ince işçiliği zedeleyebilir. Yalnızca yumuşak ve kuru bir bezle toz alın.

Değerlendirme ücretli mi?

Hayır. Eşyanızın değerlendirmesi ücretsizdir. Satış kararı tamamen size aittir.

Ödemeyi nasıl yapıyorsunuz?

Teklifimizi kabul ederseniz ödemeyi aynı gün nakit olarak yaparız.

Hangi bölgelerde hizmet veriyorsunuz?

İstanbul ve İzmir'de eşyanın bulunduğu yere geliyoruz. Diğer şehirler için fotoğraf göndererek ön değerlendirme alabilirsiniz.

Sonuç

Osmanlı'dan kalan eşyaların büyük bölümü, yüzyıllar boyunca ailelerin elinde, sandıklarda ve vitrinlerde korundu. Bu eşyaları bugüne taşıyan, onlara özen gösteren insanlardır. Şimdi sıra, onların doğru tanınmasında ve değerinin bilinmesindedir. Bir gümüşün damgası, bir çininin deseni, bir saatin kadranı ya da bir tablonun imzası, uzman gözle bakıldığında çoğu zaman yeni bir hikâye anlatır. Bu hikâyeyi birlikte okumak için fotoğraflarınızı bekliyoruz. Eşyanızın dönemini, malzemesini, işçiliğini ve piyasadaki yerini açıkça anlatır, satıp satmama kararını size bırakırız.

Antikalar, geçmişin değerli hatıralarıdır. Kaşıkçı Elması ve Topkapı Hançeri gibi paha biçilmez hazineler müzelerimizde korunur ve hepimizin ortak mirasıdır. Evlerimizdeki gümüşler, bakırlar, çiniler, saatler, kitaplar ve mücevherler ise ailelerimizin hafızasını taşır. Bu hatıraların bir kısmı değerli birer antika olabilir. Elinizdeki eşyayı olduğu gibi koruyun, damgalarını ve yazılarını fotoğraflayın ve bize gönderin. Değerini gerekçesiyle öğrenin, kararı siz verin.